1870 Diyarbakır doğumlu olan Süleyman Nazif, Servet-i Fünun dönemi yazarlarındandır. Fransızca ve Arapçayı özel eğitim alarak öğrendi. Vatan, millet ve özgürlük konularına ilgi duydu. II. Abdülhamit dönemine karşı çıkarak Paris'e gitti ve sekiz ay kaldı.
Meşveret adlı gazetede yazılar yazdı. Dönüşünde vilâyet mektupçusu olarak sürgüne gönderildi.
II. Meşrutiyet döneminden sonra Basra, Kastamonu, Trabzon, Musul ve Bağdat valiliklerinde bulundu. İstanbul'a dönünce İstanbul'un işgaline karşı yaptığı konuşmalar ve Kara Bir Gün başlıklı makalesi nedeniyle kurşuna dizilmekten son anda kurtuldu.
Ateşli, sert konuşmaları yüzünden işgal kuvvetlerince Malta'ya sürüldü. Sürgünden dönünce yeniden gazeteciliğe başladı ve ölünceye dek Resmî Gazete'de yazdı. Gizli Figanlar adlı kitabını Namık Kemâl'in etkisinde kalarak yazdı. Toplumsal ve ulusal davaları savunan düşüncelerini ve duygularını çarpıcı, vurgulu ve uyumlu bir biçimde açıkladı. Şiirlerinden çok iyi bir düz yazı ustası olarak ünlendi.
Başlıca yapıtları şunlardır:
