Fazıl Ahmet Aykaç, 1884 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Mutasarrıf Mehmed Cemal Bey'in oğludur. İlköğrenimini Nümûne-i Terakki Mektebi'nde yaptı. Gümüşhane Rüştiyesi ile Musul idâdîsi'ni bitirdi.
İstanbul'da Fransız Lisesi'nden mezun olduktan sonra Paris Siyasî İlimler Fakültesi'ne kaydoldu. Bu okula mektupla devam etti ve tamamladı. Ayrıca özel olarak Arapça ve Farsça öğrendi. Fransızca, Türk edebiyatı ve pedagoji öğretmenliği, Elâzığ milletvekilliği yaptı (1927-1938). 1967 yılında İstanbul'da öldü.
Fecr-i Âti edebî topluluğunun üyelerindendi. 1908′den sonra çeşitli dergi ve gazetelerde türlü konularda makaleler, mizahî yazılar yazdı. Tanin gazetesinde neşrettiği mizahî şiirleri onu mizah edebiyatımızın ustaları arasına kattı. Şiirlerinde Dîvan şâirlerinin üslûp ve tekniğinden faydalandı.
II. Meşrutiyet döneminden itibaren mizah anlayışımızın batılı tarzda değişimine olan katkıları onun edebiyat tarihimizdeki yerini ve önemini arttırmaktadır.
Özellikle başka sanatkârların eserleri etrafında verdiği taklit örnekleriyle bu sahada yol açması, müstehcen sözlerden uzak ince ve zarif fikirlere dayalı mizah anlayışını temsil etmesi onun mizah edebiyatımızdaki yerini sağlamlaştıran en önemli hususiyetidir. Fazıl Ahmet Aykaç, mizah sahasında önemli değişmelere imza atmasına rağmen, bu zamana kadar hak ettiği ilgiyi görememiştir.
Eserleri:
